komentarzy
W artykule na temat przysiadu, omówiliśmy krótko temat punktów krytycznych, a w dzisiejszym artykule postaram się odnieść również do innych ćwiczeń tj. martwy ciąg i wyciskanie na klatkę piersiową.
Sticking point – w luźnym tłumaczeniu, to punkt krytyczny, w którym jest stawiany największy opór dla naszej dźwigni. Przekładając to na przystępny język, jest to najcięższa faza ruchu podczas boju, w którym ciężar stawia przed nami największe wyzwanie. Podczas przysiadu będzie to faza powyżej naszej maksymalnej głębokości, podczas wyciskania sztangi na ławce poziomej na sticking point natrafimy kilka centymetrów nad klatką piersiową podczas ruchu w górę, natomiast w martwym ciągu, jest to z reguły pierwsza faza oderwania sztangi od ziemi lub kilka cm nad ziemią.
Podczas natrafienia na sticking point, nasze mięśnie lub układ dźwigni, nie jest w stanie pokonać stawianego oporu. Generowane przyspieszenie drastycznie zwalnia lub zatrzymuje się do wartości zerowej. Opór zewnętrzny jest większy, niż wytwarzana siła przez nasze mięśnie. Jeśli pokonamy moment krytyczny, sztanga przyspieszy i będziemy mogli dokończyć bój. Jeśli natomiast sztanga wytraci prędkość do zera, prawdopodobnie natrafimy na punkt zwrotny.
Paradoksalnie tak. Są trzy główne elementy, które odpowiadają za ten stan rzeczy:
Możemy również skupić się tylko i wyłącznie na sticking point. Aby popracować nad samą strefą krytyczną będziemy musieli skupić się na ćwiczeniach izometrycznych oraz ćwiczeniach częściowych.
Lokalizacja – najczęściej 2-16 cm od ułożenia uda względem kości piszczelowej w pozycji 90 stopni.
Pierwsza faza ruchu od dołu – najczęściej słabe mięśnie pośladkowe, ścięgna udowe w dalszej kolejności mięśnie czworogłowe.
Środkowa faza ruchu – w kolejności, mięśnie czworogłowe, następnie mięśnie pośladkowe.
Górna faza ruchu – występuje rzadko, najczęściej mięśnie czworogłowe.
Lokalizacja – najczęściej pierwsza faza ruchu, moment oderwania, aż do granicy kolana.
Pierwsza faza ruchu – najczęściej słabe mięśnie czworogłowe.
Środkowa faza ruchu – najczęściej słabe mięśnie dolnego odcinka pleców, w dalszej kolejności mięśnie czworoboczne.
Górna faza ruchu – występuje rzadko, najczęściej słabe mięśnie pośladkowe, ścięgna udowe.
Lokalizacja – najczęściej 7-10 od klatki piersiowej.
Pierwsza faza ruchu – najczęściej słabe mięśnie klatki piersiowej, w dalszej kolejności przednie aktony barku.
Środkowa faza ruchu – najczęściej słabe przednie aktony barku.
Górna faza ruchu – najczęściej słaby triceps.
Wskazówka: Jak można zauważyć, triceps nie jest głównie zaangażowany w pierwszej i środkowej fazie ruchu, natomiast jest mięśniem pomocniczym dla głównych mięśni w w/w fazach. Warto zatem poświęcić nieco więcej czasu na rozwój siłowy mięśni tricepsa, nawet jeżeli nie masz problemów w górnej fazie ruchu. Pomoże Ci w tym sztanga na triceps.
Na początku wspomniałem o tym, iż istnieją również ćwiczenia na wzmocnienie krytycznego punktu. Należą do nich ćwiczenia izometryczne oraz ćwiczenia częściowe.
Ćwiczenia izometryczne polegają na wygenerowaniu największej siły w momencie największego oporu. Aby tego dokonać, należy w pierwszej kolejności w każdym boju ustalić punkt krytyczny. Jeżeli już go zlokalizowaliśmy, ustawiamy dokładnie w tym miejscu opór – czyli np. pręty od bramy.
Są to ćwiczenia, w których dźwignię skracamy do punktu krytycznego. Ustaw ciężar tuż przed rozpoczęciem sticking point, używając ciężaru większego od swojego 1RM o ok. 10-15%.
Uwaga: zarówno wyciskanie na sztandze, jak i przysiad powinny być wykonywane z asekuracją partnera lub partnerów treningowych. Nigdy nie wykonuj tych ćwiczeń samodzielnie.