komentarzy
Zastosowanie modelu licencji na korzystanie ze znaku towarowego było jeszcze niedawno jednym z bardziej popularnych sposobów optymalizacji podatkowej. Schemat polegał na tym (na przykład), że tworzono spółkę osobową (która nie płaci CIT), w której wspólnikiem była osoba z kręgu najbliższej rodziny przedsiębiorcy. Przedsiębiorca następnie dokonywał przeniesienia na taką spółkę prawa do znaku towarowego, który dotychczas wykorzystywał w swojej działalności gospodarczej. Następnie powyższa spółka osobowa udzielała przedsiębiorcy licencji na korzystanie z tego prawa do znaku towarowego, otrzymując w zamian opłaty licencyjne.
Jako że do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wpływały liczne wnioski o wydanie indywidualnych interpretacji podatkowych, mających na celu niejako zalegalizowanie powyższego schematu, szef Krajowej Administracji Skarbowej zwrócił uwagę, że takie rozwiązania mogą być działaniami sztucznymi, mającymi na celu osięgnięcie korzyści podatkowej, sprzecznej z przepisami prawa podatkowego.
Dlatego spodziewać się należy odmownych interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na wnioski dotyczące powyższego rozwiązania, jak i ryzyko zakwestionowania go w przypadku wszczęcia kontroli.
Jego stosowanie jest więc bardzo ryzykowne.
Więcej informacji na ten temat znajdziecie w poniższym artykule na blogu ksiegowosclefthand.wordpress.com, w oparciu o który powstał niniejszy artykuł.
