komentarzy
Szlak św. Jakuba to tak naprawdę sieć oznakowanych dróg pieszych i rowerowych, zbiegających się na krańcu Europy- przy grobie św. Jakuba Starszego- jednego z dwunastu Apostołów Chrystusa. Szlaki jakubowe przeżywają swój renesans dzięki św. Janowi Pawłowi II, który 9 listopada 1982 roku w Santiago de Compostela wygłosił tzw. Akt Europejski, nawołujący do duchowego odrodzenia wokół idei Camino de Santiago.
Camino de Santiago, mimo iż jest szlakiem pątniczym, przyciąga także ludzi wyznań innych niż chrześcijańskie oraz niewierzących- poszukujących odpowiedzi na swoje pytania, potrzebujących wytchnienia lub po prostu pragnących zobaczyć Hiszpanię w jej najlepszym wydaniu.
Camino pokonujemy pieszo, rowerem lub konno. W odróżnieniu od znanych polakom pielgrzymek (choćby pielgrzymki jasnogórskiej) szlakiem jakubowym wędrujemy w samotności lub w bardzo małych grupach. Nie ma też księdza jako przewodnika, zabezpieczenia pielgrzymki ani transportu bagażu pomiędzy miejscami noclegowymi.
Tutaj pielgrzym ustala ile kilometrów dziennie pokona, w którym schronisku dla pielgrzymów przenocuje, co i kiedy będzie jadł oraz czy i kiedy będzie się modlił.
Pierwotna, średniowieczna forma Camino de Santiago to pielgrzymka od progu własnego domu. Nie każdy jednak może pozwolić sobie na 3-4 miesięczną wędrówkę przez całą Europę- zarówno czasowo czy ze względów finansowych lub zdrowotnych.
W obecnych czasach najpopularniejsze są odcinki szlaku najbliższe celu, czyli na terenie Hiszpanii. Wiedząc ile czasu możesz poświęcić na przejście (lub przejechanie) Camino, możesz zaplanować miejsce startu.
Mając miesiąc urlopu, możesz pokonać cały odcinek szlaku Camino Frances- od granicy francusko-hiszpańskiej aż do Santiago de Compostela (około 800km przez całą północną Hiszpanię). Jeśli czasu masz mniej, możesz wybrać inne odcinki Camino.
Celem pielgrzymów wędrujących (pielgrzymujących) szlakiem Camino de Santiago jest katedra św. Jakuba Apostoła Starszego w Santiago de Compostela. W katedrze tej wedle legend i wierzeń znajduje się grób i ciało Świętego Jakuba Starszego- jednego z dwunastu Apostołów Chrystusa.
Według wierzeń i przekazów św. Jakub Starszy (lub Większy) głosił słowo Jezusa właśnie na Półwyspie Iberyjskim. Następnie powrócił do Jerozolimy, by zostać jej biskupem.
Tam w 44 roku został ścięty przez Heroda Agryppę, a jego ciało zostało załadowane na łódź, której celem była właśnie Galicja w Hiszpanii. Tam został złożony do grobu, który dziś można odwiedzać w Santiago de Compostela.
Czy legenda jest prawdziwa, czy nie- nie zmieni to faktu, że corocznie Santiago odwiedzają setki tysięcy pielgrzymów z całego świata, a samo Santiago de Compostela jest trzecim co do wielkości miejscem kultu świata chrześcijańskiego (po Jerozolimie i Rzymie).
Katedra w Santiago to jeden z największych zabytków kultury romańskiej w Hiszpanii. Jej fasada i plac przed katedrą- Praza do Obradoiro to jedne z najbardziej charakterystycznych elementów Camino de Santiago.
Katedra budowana była stopniowo na przestrzeni wieków. Jej zalążkiem była kaplica, której budowę rozpoczęto po 813 roku gdy szczątki Apostoła zostały znalezione po raz pierwszy.
Budowę katedry w kształcie, jaki znamy do dnia dzisiejszego rozpoczęto w roku 1075, kiedy to świątynia otrzymała status kościoła katedralnego.
