komentarzy
Z naszych rzek żeglowne są Odra i Wisła z niektórymi dopływami. Mowa oczywiście o żeglowaniu w szerokim tego słowa znaczeniu, gdyż lokalnie dla małych łódek żeglowne są prawie wszystkie spłachetki wody.
Odra – żeglowna jest od Koźla (z tym, że do Wrocławia jest skanalizowana) do samego ujścia. Żeglowne są także jej dopływy; Warta od Sieradza i płynąca z nią Noteć od jeziora Gopło.
Wisła – jest żeglowna od Oświęcimia do ujścia, a z większych jej dopływów – Przemsza od Mysłowic do Oświęcimia, dolny Dunajec, San do ujścia Tanwi, Wieprz od ujścia Bystrzycy, Pilica od Tomaszowa Mazowieckiego, Bug od Sokala, Narew od ujścia Biebrzy.
Biebrza, łącząca Narew z kanałem Augustowski jest również żeglowna, tak jak i Pisa wiążąca Narew z systemem Wielkich Jezior Mazurskich.
Szlak żeglarski Wielkich Jezior Mazurskich ciągnie się od położonego na północno-wschodnim krańcu Polski Węgorzewa, leżącego nad rzeką Węgorapą, poprzez szereg jezior i kanałów do miasteczka Pisz.
Trasa jest rzeczywiście piękna i pełna wszelkiego rodzaju wspaniałości żeglarskich; jeziora od wielkich do maleńkich, bardzo bogata roślinność, moc ptactwa, znakomite miejsca do biwakowania – choć brzegi często podmokłe i wręcz błotniste.
Mamry, Dargin, Kisajno, Niegocin, Boczne, Jagodne, Szymońskie, Tałtowisko, Tałty, Mikołajskie, największe w Polsce jezioro Śniardwy i jezioro Roz do rzeki Pisy – oto trasa. Ale szlak ten posiada jeszcze szereg rozgałęzień, z których najpiękniejsze chyba prowadzi przez jeziora Biełdany i Nidzkie leżące w sercu Puszczy Piskiej.
Poza wymienionymi są jeszcze drobne lub pojedyncze, nie połączone jeziora. Mają dla dużej turystyki żeglarskiej znaczenie nie zasadnicze; natomiast dla odpoczynku – kolosalne. Np. zgrupowanie jezior na wschodzie, w rejonie Orzysza, Ełku i Olecka, a na zachodzie; grupa jezior w rejonie Ostródy i Iławy, połączonych z jednej strony kanałem Elbląskim z Zalewem Wiślanym, a z drugiej – rzeką Drwęcą poprzez Pojezierze Brodnickie z Wisłą.
Należy wymienić również wody położone na wschód od Jezior Mazurskich; jeziora wigierskie i augustowskie, połączone Czarną Hańczą z Niemnem z jednej, a kanałem Augustowskim z Biebrzą i Narwią z drugiej strony.
Tak jak i jeziora Pojezierza Mazurskiego, są pochodzenia lodowcowego.
Ciągną się szerokim pasem od Wisły do Odry. Grupa jezior w rejonie Kościerzyny (z największym z nich jeziorem Wdzydze) ma połączenie z Wisła przez Wdę. I to jest rejon przepiękny turystycznie, wszystko położone w „Szwajcarii Kaszubskiej” – a nazwa ta w niczym nie jest przesadzona: górzysty, lesisty, wspaniały przyrodniczo terem, w którym większe i mniejsze jeziora są , niejako, wszędzie. Dla turysty zmotoryzowanego i z małą łódką na dachu lub na przyczepie – raj spokoju, ciszy i świeżego powietrza.
Również połączenie z Wisłą ma grupa jezior Charzykowskich poprzez znaną z malowniczości Brdę. Ale i jej nie polecamy jako szlaku żeglarskiego: lepiej przewieźć jacht od razu na jeziora.
Problemem może okazać się szybki rozkołys przy zwiększaniu się prędkości wiatru. Fala jest wtedy duża i stroma, jeziora jakby w rynnach otoczonych lasem, a więc i przeciągi, w sumie – niebezpieczeństwo zjawia się prawie bez uprzedzenia (dla niewprawnego żeglarza) – i potem równie szybko znika, ale przedział czasu kiedy wiatr naprawdę dmucha, bywa rzeczywiście emocjonujący.
Rzeka Gwda łączy z Notecią następną, postępując w kierunku zachodu grupę jezior, z jeziorami Wierzchowo i Wielimie położonymi koło Szczecinka.
Jezioro Drawsko koło Czaplinka i jezioro Lubie łączy z Notecią rzeka Drawa. Jeziora Miedwie i Dąbie połączone są z Zalewem Szczecińskim
